Uitgelicht
Geplaatst in Cursussen/|Workshops

Activiteiten in Hilversum

agenda-marions-moon-en-hartclub

 

In de agenda op de website staan nog meer workshops die je wellicht aanspreken.
http://marionsmoon.nl/agenda.html

 

Advertenties
Geplaatst in Korte Verhalen

Hallo vogeltje (acroteleuton)

Acroteleuton is een combinatie van een acrostichon en telestichon.
De beginletters van de regels leveren van boven naar beneden gelezen hetzelfde woord op als van beneden naar boven gelezen bij de eindletters.

bergen

Hallo VogeltjE

Alleraardigst diertje ben jiJ

Lekker hè zo in het rieT

Luieren met je buikje voL

Oeverloos dromen en ik ga meE

Vliegend op jouw gevederde ruG

Over bloemenweiden in zwevend tempO

Gewoon eens wat anders dan TV

Eindeloos mooi droomscenariO

Levendige vergezichten als kleurenspeL

Top attracties der natuur en oorverdovend stiL

Jolig doorbreek ik de stilte met een ariA

Echoënd tussen de bergen, ik Zing, ik lacH

 

Marion de Vries

Geplaatst in Korte Verhalen

Bitter Zoet (telestichon)

Bij een telestichon (dichtvorm) vormen de laatste letters of woorden een zin of een woord. Dit kan van boven naar beneden en van beneden naar boven.

Marion's Moon - Bitter Zoet (telestichon)
Meer dichtvormen op soortgelijke wijze o.a. acrostichon, mesostichon, telestichon, acroteleuton, distichon

Een andere telestichon van mijn hand: Harmonisch

Een mesostichon: Gifmengster en Kattenperikelen

Een acrostichon: Aangenaam mislukt en Heksenhangplaats en Fietstochtje

Geplaatst in Korte Verhalen

Harmonisch (telestichon)

Bij een telestichon (dichtvorm) vormen de laatste letters of woorden een zin of een woord. Dit kan van boven naar beneden en van beneden naar boven.

Harmonisch - telestichon
Meer dichtvormen op soortgelijke wijze o.a. acrostichon, mesostichon, telestichon, acroteleuton, distichon

Een andere telestichon van mijn hand: Bitter Zoet

Een mesostichon: Gifmengster en Kattenperikelen

Een acrostichon: Aangenaam mislukt en Heksenhangplaats en Fietstochtje

Geplaatst in Korte Verhalen

Gifmengster (mesostichon)

logo kenauOp Yoo.rs heb ik vorige week de schrijfuitdaging om een Acrostichon te schrijven gedeeld, deze week is de Mesostichon aan de beurt. (voor uitleg: uitleg Mesostichon )

 

 

 

Ze heeft Gif door haar aderen lopen

Verradelijk Ingenieus plan

Ze is Fanatiek tot op het bot

Het is lijden en Moord wat haar beweegt

Geen Enkele reden meer voor zijn bestaan

Haar sataNische glimlach geboren

Het Gerecht is machtig

De jarenlange narigheid Stopt hier

Zijn bloedig Tierende geweld

Dat  Eindigt onder vers gestort beton

En de moordende Rust keert weder

 

Geplaatst in Korte Verhalen

Fietstochtje (acrostichon)

fietstochtje
(De eerste letters vormen een woord = acrostichon)

Fietsend maakt ze haar hoofd leeg

Innig omarmd zij de natuur

En geniet van de zachte wind en frisse lucht

Totaal betoverd

Stuurt zij naar onbekende paden

Tomeloos is het ontluikend groen

Om haar wereld te veranderen

Charismatische bomen

Hoog en statig

Tjilpende vogelgeluiden in haar oren

Jofele eekhoorns en konijnen op haar netvlies

En de lente is begonnen

Marion de Vries

Geplaatst in Korte Verhalen

Blijf bij me

Ik ben bij jeHet is 8.30 uur en voor Mariska is dat behoorlijk vroeg op haar vrije dag.
Echter vandaag is ze jarig en uitslapen zit er niet in.
Ze wil nog het een en ander doen voordat de gasten vanavond komen, maar vooral wil ze wat voor zichzelf doen.
Ze heeft een afspraak bij schoonheidsspecialiste en de kapper. Daarnaast heeft ze ook een ntspanningsmassage aan zichzelf kado gedaan.  Terwijl ze haar koffie drinkt, denkt ze aan haar lief.

Anderhalf jaar geleden kwam hij ’s avonds na zijn werk thuis en mopperde over hoofdpijn en zei dat hij vroeg naar bed zou gaan, omdat het hem doodmoe maakte. Terwijl ze aan het avondeten zaten, dommelde hij al in.
‘Waarom ga je niet nu al lekker slapen’, zei Mariska. ‘Dan maak ik warme melk voor je en neem ik twee aspirientjes voor je mee. ‘
Hij mompelde iets van ‘ja goed idee.’
Hij steunde met zijn handen zwaar op de tafel om van de stoel op te staan.
Mariska maakte zich zorgen, want dit had ze nog niet eerder van Erwin gezien. Hij was een krachtige en energieke man en ziek zijn kwam niet in zijn woordenboek voor.
Als een geslagen man liep hij de trap op en plots hoorde ze een hoop gestommel en ze wist gelijk dat hij van de trap was gevallen.
Ze rende naar de gang en in een impuls graaide ze de telefoon van de buffetkast. Haar altijd zo energieke lieve man lag op zijn rug en had moeite met ademhalen.
Terwijl ze het alarmnummer belde, legde ze hem in haar armen en zijn hoofd rustte op haar schouders. Zij kuste hem zacht en de tranen liepen over haar wangen, welke zijn wangen raakten. Hij had zijn ogen gesloten. Hij zei niks. De pijn was zichtbaar op zijn verwrongen gezicht. De stilte tussen hen zei genoeg en ze hield hem stevig vast alsof ze zijn leven in zijn lijf terug wilde duwen, maar ze wist wel beter. Zijn borstkas kwam nog amper omhoog en ze fluisterde wanhopig:
‘Ik hou zo onzettend veel van je. Blijf bij me. Blijf bij me.’
Heel even zag ze een glimp van zijn blauwe ogen en met zijn laatste krachten en nauwelijks hoorbaar zei hij: “Ik blijf bij je. Ik hou zielsveel van je. ‘
Ze zag zijn Ziel uit zijn lichaam zweven. Ze had ‘m willen pakken, maar hij was onbereikbaar. Zijn gezicht ontspande en ze kon alleen nog maar huilen en drukte hem nog steviger tegen zich aan. Haar hart bonkte in haar lijf en haar hersens maakten herrie. Onophoudelijke herrie van suizen en piepen. Ze verloor de grip op haar lief, haar geluk en haar veiligheid.
De hulpverleners haalden haar uiteindelijk over haar man los te laten en in een waas keek ze toe hoe zij hem op een brancard legden en meenamen. Ze hoort ver weg iemand nog zeggen: ‘Waarschijnlijk een hartinfarct’.

Langzaam, heel langzaam leert ze omgaan met dit verlies, maar het schrijnende gemis is ze niet kwijt. Haar hart heeft een gat en geen dokter kan het helen.
Ze kijkt naar de klok. Het is voorzichtig aan tijd om naar haar afspraak te gaan en ze moet zich nog omkleden. Ze loopt naar de keuken en zet het kopje in de afwasmachine.
Ze hoort haar telefoon gaan en eigenlijk heeft ze nog geen zin in felicitaties, maar haar nieuwsgierigheid lokt haar naar de telefoon. Ze kijkt naar de naam op haar telefoon en verward neemt ze op en hoort zijn stem:

‘Ik hou zielsveel van je. Ik ben bij je.’

Marion de Vries

Geplaatst in Korte Verhalen

Bevrijding

wit licht

De rolstoel glijdt langzaam voort
Voetje voor voetje
Hij huilt de hele dag
Zijn lach gesmoord

Zijn stil verdriet heeft zwaar geleden
Bevrijd van aardse lasten
Het maakt hem niets meer uit
In zijn losgeslagen heden

Het schemerende licht verdooft de pijn
Zijn Ziel haalt opgelucht adem
Onderweg naar Zijn

De hemelgang
Nadert met rasse schreden
Hij is niet bang